W skład Królestwa Danii, poza Danią właściwą, zajmującą większą część Półwyspu Jutlandzkiego, oraz wyspami w Cieśninach Duńskich, wchodzą Wyspy Owcze (terytorium autonomiczne) i Grenlandia (wewnętrzna autonomia w ramach Królestwa Danii). Największymi wyspami Danii właściwej są: Zelandia (7017 km2), Fionia (3259 km2), Lolland (1241 km2), Bornholm (587 km2) i Falster (514 km2).
Dania jest krajem morskim, pod względem warunków naturalnych – przejściowym pomiędzy Europą Północną i Środkową
Dania jest krajem nizinnym, najwyżej położony punkt, wzgórze Yding Skovhoj, osiąga wysokość zaledwie 173 m n.p.m.

Dania jest krajem dobrze rozwiniętym gospodarczo. Chociaż podstawową rolę w wytwarzaniu dochodu narodowego spełnia przemysł, rolnictwo tego kraju stoi na bardzo wysokim poziomie i od wielu lat uważane jest za przodujące w Europie.

Duńscy rolnicy zajmują jedno z czołowych miejsc w świecie pod względem wydajności. Produkcja roślinna obejmuje przede wszystkim uprawę zbóż. Pierwszoplanową rolę w duńskiej gospodarce rolnej odgrywa produkcja zwierzęca. Podstawowym kierunkiem rolnictwa jest tradycyjnie hodowla bydła mlecznego i trzody chlewnej. Ponadto znaczącą rolę odgrywa drób. Dania jest światową potęgą w produkcji i eksporcie mleka i mięsa. Udział duńskiego mięsa w handlu międzynarodowym sięga ok. 15% (1. miejsce w świecie), w przypadku masła odsetek ten wynosi 17% (2. miejsce w świecie). Warunki naturalne sprzyjają rozwojowi rybołówstwa, ponad 2/3 połowów przeznacza się na eksport.

W Danii brak większych bogactw naturalnych. Występują jedynie niewielkie złoża węgla brunatnego – w rejonie Alborgu, kaolinu, piaskowców i granitów – na Bornholmie, soli kamiennej – w Thyborou. Ponadto kraj posiada udokumentowane złoża gazu ziemnego szacowane na 70-80 mln m3, zalegające pod dnem Morza Północnego.

Większość przetwarzanych w kraju surowców mineralnych i energetycznych pochodzi z importu. Wszystkie elektrownie wykorzystujące paliwa tradycyjne (węgiel, ropa naftowa) zlokalizowano w miastach portowych (Kopenhaga, Odense, Alborg i Arkus.
Dania ma dobrze rozwinięty przemysł stoczniowy (stocznie w Kopenhadze, Helsingor, Odense, Svendborg), maszynowy, m.in. silniki okrętowe (Kopenhaga), maszyny i urządzenia dla rolnictwa, przemysł środków transportu (lokomotywy i wagony), przetwórstwa spożywczego (przetwórstwo mięsa, mleka i ryb, browary: Carlsberg, Tuborg), włókienniczy i odzieżowy (Kopenhaga, Odense, Vejle, Alborg), chemiczny i drzewno-papierniczy.

Największe znaczenie pod względem wielkości przewożonych ładunków ma transport morski. W transporcie pasażerskim podstawową rolę odgrywają połączenia promowe pomiędzy Jutlandią i wyspami oraz krajami sąsiednimi. Największe znaczenie jako węzeł komunikacji lotniczej ma port lotniczy w Kopenhadze (Kastrup).

W eksporcie podstawowe znaczenie mają maszyny, przede wszystkim silniki okrętowe (26% wartości eksportu) oraz towary rolno-spożywcze (25%). W imporcie czołowe miejsca zajmują maszyny i urządzenia łącznie ze środkami transportu (31%), wyroby przetworzone i towary gotowe (30%) oraz surowce mineralne i energetyczne dla przemysłu. Do głównych partnerów wymiany handlowej zaliczają się Niemcy, Szwecja i Wielka Brytania. Obroty w handlu z zagranicą – eksport: 49 mld USD, import: 43 mld USD (1999). Zadłużenie zagraniczne: 44 mld USD (1996).

Rolnictwo 2,2%, przemysł 25,5%, usługi i handel 72,3%. Dochód narodowy w 2004 wynosił 32 tys. dolarów na 1 mieszkańca. Stopa inflacji w 2004 miała wartość 1,4%.