Według Ustawy o prowadzeniu działalności gospodarczej (Laki elinkeinon harjoittamisesta) z dnia 27.9.1919/122   działalność gospodarczą określoną postanowieniami  ustawy prowadzić mogą następujące podmioty:

1. osoby fizyczne mieszkające na terenie Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Istotne znaczenie ma miejsce zamieszkania, nie obywatelstwo. Na przykład obywatel polski mieszkający w Rosji musi uzyskać zgodę Urzędu Patentów i Rejestracji.
2. fińska osoba prawna, wspólnota lub fundacja
3. zagraniczna osoba prawna, wspólnota lub fundacja założona zgodnie z prawodawstwem kraju wchodzącego w skład Europejskiego Obszaru Gospodarczego i mająca tam siedzibę, która zarejestrowała swoją filię w Finlandii.

Prowadzenie działalności gospodarczej nie wymaga osobnego zezwolenia.

Ministerstwo Handlu i Przemysłu może wydać zgodę na prowadzenie działalności gospodarczej również innemu podmiotowi, niż wymienionej powyżej osobie fizycznej i zagranicznej osobie prawnej lub fundacji. Zgoda taka jest wymagana również do występowania jako wspólnik w spółce jawnej lub komandytowej. Warunki wymienione w punktach 1. i 3. nie są przestrzegane, jeżeli wiążące Finlandię umowy międzynarodowe postanawiają w tym względzie inaczej.

Otwieranie w Finlandii filii towarzystw ubezpieczeniowych oraz instytucji finansowych i kredytowych uregulowane jest odrębnymi przepisami.

Prowadzenie działalności gospodarczej w branżach wymienionych poniżej (koncesje) regulowane jest odrębnymi przepisami:

1. kopalnie i zakłady wykorzystujące rudy kopalniane
2. księgarnie, drukarnie, biblioteki, publikacja czasopism
3. prowadzenie aptek; produkcja, przechowywanie i sprzedaż trucizn i substancji trujących
4. produkcja, import, sprzedaż, przewożenie i magazynowanie substancji zawierających alkohol
5. produkcja i sprzedaż napojów bezalkoholowych
6. prowadzenie restauracji, hoteli, kawiarń, salonów bilardowych i temu podobnych
7. produkcja i sprzedaż margaryn, serów itp. produktów przeznaczonych do konsumpcji
8. handel nawozami sztucznymi, paszami i nasionami
9. produkcja, przewóz, składowanie i sprzedaż środków wybuchowych, olejów łatwopalnych itp.
10. projektowanie, produkcja i naprawa urządzeń elektrycznych; wytwarzanie i dystrybucja energii elektrycznej; produkcja energii elektrycznej dla innych, niż własne potrzeb
11.   prowadzenie banków depozytowych, innych instytucji kredytowych i lombardów
12. prowadzenie działalności ubezpieczeniowej
13. wykonywanie zawodu pośrednika handlowego, prywatnego detektywa i organizatora aukcji
14.  prowadzenie składów upoważnionych do wydania tzw. warrantów
15.  pośrednictwo mieszkaniowe
16. budowa kolei publicznych
1. telekomunikacja
1. usługi pocztowe i drukowanie znaczek
17. diagnostyka pojazdów
    
1. utrzymanie lotnisk, transport lotniczy, produkcja samolotów i części zamiennych do nich oraz naprawa samolotów
18.  prowadzenie cyrku, varieté, kin i innych tego typu pokazów publicznych
19. produkcja, import i sprzedaż urzędowych orderów i medali, medali okolicznościowych, wyrobów z metali szlachetnych z próbą
20. ochrona mienia i życia
21. prowadzenie biur podróży
22. organizacja i prowadzenie sprzedaży towarów wolnocłowych
23. prowadzenie inwestycyjnych funduszy powierniczych
24. prowadzenie biur maklerskich, działalności giełdowej; publiczny handel papierami wartościowymi oraz prowadzenie rejestrów akcyjnych
25. pośrednictwo ubezpieczeniowe

Tryb i kryteria uzyskiwania koncesji na prowadzenie działalności w ww. dziedzinach określony jest w odrębnych ustawach i rozporządzeniach branżowych. We wniosku na otrzymanie koncesji istnieje zapis informujący o trybie odwoławczym w przypadku decyzji odmownej. Według ogólnej procedury apelacyjnej instancjami odwoławczymi są Sądy Wojewódzkie i Najwyższy Sąd Administracyjny.

Według Ministerstwa Handlu i Przemysłu zakres licencjonowanej działalności gospodarczej jest w Finlandii węższy, niż w niektórych krajach członkowskich Unii Europejskiej.

Rejestr Handlowy podmiotów gospodarczych prowadzi Urząd Patentów i Rejestracji.


Ustawa o Rejestrze Handlowym z dnia 2.2.1979/129 postanawia, co następuje:

1. Główny rejestr handlowy prowadzi Urząd Patentów i Rejestracji, a na szczeblu lokalnym Biura Rejestracji przy Sądach Okręgowych (Local Register Office). Urząd Patentów i Rejestracji przekazuje odpisy dokumentów rejestracyjnych i innych związanych z rejestrem handlowym dokumentów lokalnym Biurom Rejestracji.

      Wszystkie wpisy do rejestru handlowego i związane z nimi dokumenty będące w posiadaniu Urzędu Patentów i Rejestracji i lokalnych Biur Rejestracji są powszechnie dostępne.

2. Przed rozpoczęciem działalności gospodarczej należy złożyć w Urzędzie Patentów i Rejestracji zgłoszenie zawierające podstawowe dane o podmiocie gospodarczym. Zgłoszenia dokonuje się na formularzu zatwierdzonym przez Urząd Patentów i Rejestracji. Do złożenia zgłoszenia zobowiązane są następujące podmioty:

1. spółka jawna, spółka komandytowa, spółka akcyjna, konsorcjum towarzystw ubezpieczeniowych, spółdzielnia, bank oszczędnościowy, towarzystwo hipoteczne, towarzystwo ubezpieczeniowe, skomercjalizowana spółka państwowa oraz spółdzielnie mieszkaniowe
1. stowarzyszenia ideowe lub fundacje posiadające stałą siedzibę i zatrudniające co najmniej jednego pracownika
1. osoba fizyczna, która uzyskała zgodę na prowadzenie działalności gospodarczej w branży wymagającej koncesji; osoba posiadająca stałą siedzibę dla prowadzenia działalności gospodarczej oraz zatrudniająca inną, niż małżonek osobę lub potomka w linii wstępnej o ograniczonej zdolności prawnej. Obowiązek zgłoszenia nie dotyczy prowadzących gospodarstwo rolne i zajmujących się rybołówstwem
1. wspólnota lub fundacja zagraniczna, która otwiera w Finlandii filię
1. europejska gospodarcza grupa interesów i zarejestrowana gdzie indziej grupa interesów zakładająca filię w Finlandii.

W przypadku zagranicznego podmiotu gospodarczego posiadającego siedzibę lub centralę poza Europejskim Obszarem Gospodarczym w zgłoszeniu należy, oprócz wymaganych przez Urząd Patentów i Rejestracji danych, podać nazwę państwa, którego prawu podmiot ten podlega.

Zgłoszenia  może dokonać również taki podmiot gospodarczy, który nie jest do tego ustawowo zobowiązany, z wyłączeniem armatorów.

Wszelkie zmiany stanu odnotowanego w rejestrze handlowym należy bezzwłocznie zgłosić do wiadomości Urzędu Patentów i Rejestracji lub lokalnych Biur Rejestracji przy Sądach Okręgowych.

Urząd Patentów i Rejestracji ma prawo uzyskiwania od Urzędu Podatkowego informacji o tych podmiotach gospodarczych zobowiązanych do prowadzenia księgowości, które mają równocześnie obowiązek przekazywania Urzędowi Patentów i Rejestracji kopii corocznych dokumentów bilansowych.

Rząd Finlandii stymuluje działalność gospodarczą stosując system zachęt o charakterze podatkowym i regionalnym, wspierając eksport oraz prace badawczo-rozwojowe. Spółki zagraniczne prowadzące działalność produkcyjną w Finlandii podlegają takiemu samemu systemowi bodźców ekonomicznych, jak spółki fińskie. Spółki zagraniczne mają pełno prawo swobodnego wycofania zysków i kapitałów za granicę.

Urząd Patentów i Rejestracji   National Board of Patents and Registration
Patentti- ja rekisterihallitus
Arkadiankatu 6 A
00100 Helsinki
tel + 358 (0)9 693 9500 Fax 69395417
www.prh.fi

W Finlandii działalność gospodarczą można prowadzić w jednej z poniższych form prawnych:

• przedsiębiorca jednoosobowy (elinkeinonharjoittaja – sole proprietorship)
• spółka jawna (avoin yhtiö – general partnership)
• spółka komandytowa (kommandiittiyhtiö – limited partnership)
• prywatna spółka akcyjna (osakeyhtiö, skrót Oy – private limited company)
• publiczna spółka akcyjna (julkinen osakeyhtiö Oyj - public limited company)
• oddział (sivuliike – branch office)

 Przedsiębiorca jednoosobowy (elinkeinonharjoittaja – sole proprietorship)

Najprostsza forma prowadzenia biznesu. Działalność prowadzona jest na podstawie wpisu do rejestru handlowego. Koszt rejestracji 65 euro (2004).  Osoby  spoza państw Europejskiego Obszaru Gospodarczego muszą uzyskać zgodę Urzędu Patentów i Rejestracji.

Spółka jawna (avoin yhtiö – general partnership)
Spółka komandytowa (kommandiittiyhtiö – limited partnership)

Różnicą między tymi formami stanowi to, że w spółce jawnej wspólnicy solidarnie odpowiadają za długi i inne nabyte zobowiązania, a w spółce komandytowej wspólnicy odpowiadają za długi i zobowiązania bez ograniczenia albo niektórzy z nich do kwoty zainwestowanego kapitału. Koszt rejestracji 155 euro (2004) . Osoby  spoza państw Europejskiego Obszaru Gospodarczego muszą uzyskać zgodę Urzędu Patentów i Rejestracji.

 
Spółka akcyjna

Prywatna spółka akcyjna (osakeyhtiö, skrót Oy – private limited company)
Publiczna spółka akcyjna (julkinen osakeyhtiö, skrót Oyj - public limited company)

Jest to najpopularniejsza forma prawna prowadzenia biznesu w Finlandii. Istnieją dwa rodzaje spółki akcyjnej – prywatna i publiczna. Publiczna spółka akcyjna może oferować publicznie swoje akcje. Najmniejszy kapitał akcyjny prywatnej spółki akcyjnej wynosi 8 000 EUR, a publicznej spółki akcyjnej 80 000 euro.  Koszt rejestracji 330 euro (2004). Osoby  spoza państw Europejskiego Obszaru Gospodarczego muszą uzyskać zgodę Urzędu Patentów i Rejestracji.

Oddział (sivuliike – branch office)

Koszt rejestracji 330 euro (2004).  Firmy posiadające siedzibę poza Europejskim Obszarem Gospodarczym muszą uzyskać zgodę Urzędu Patentów i Rejestracji.   Oddziałem firmy zagranicznej może kierować osoba na stałe mieszkająca w Finlandii. Oddział firmy zagranicznej może działać jako agent lub importer, jak również może być jednostką produkcyjną. Oddział nie ma osobowości prawnej. Działa on w imieniu i na rachunek swojego przedsiębiorstwa–matki.

Formalności związane z utworzeniem przedstawicielstwa lub firmy w Finlandii trwają minimum około trzech tygodni. Przy utworzeniu przedstawicielstwa/firmy najlepiej skorzystać z pomocy prawnika fińskiego znającego tutejsze przepisy i warunki. Dokumenty muszą być przetłumaczone na język fiński lub szwedzki przez tłumacza przysięgłego.

UWAGA
Pełna informacja na wyżej omawiany temat jest dostępna w witrynie internetowej portalu www.enterprisefinland.fi i na stronie internetowej Urzędu Patentów i Rejestracji  www.prh.fi

    Średnia płaca godzinowa robotnika przemysłowego wynosiła w ostatnim kwartale 2002 roku w Finlandii około 12,07 euro. Najwyższe płace uzyskują zatrudnieni w przemyśle papierniczym (mężczyźni – 13,98 euro, kobiety – 12,54 euro, najniższe w przemyśle tekstylnym (mężczyźni – 11,19 euro, kobiety – 8,94 euro). Średnia płaca godzinowa w przemyśle metalowym wynosiła w 2002 roku 12,71euro dla mężczyzn, a 10.98 euro dla kobiet.

Obowiązujące w sektorze budownictwa płace minimalne w 2002 roku są następujące (według Związku Zawodowego Pracowników Budowlanych w Finlandii): grupa I - praca nie wymagająca specjalnego wykształcenia 6,60 euro/godz., grupa II - sprzątanie 7,58 euro, grupa III 8,18 euro/godz., grupy IV-VI specjaliści – 8,84 – 10,31 euro/godz. Według obowiązującej umowy zbiorowej pracownikowi płaci się dodatek do płacy bazowej, nie określony w ww. umowie. Stawki godzinowe w większych miastach są wyższe. W rejonie Helsinek średnia płaca wykształconego pracownika budowlanego wynosi około 15 euro za godzinę, a w innych rejonach Finlandii około 10 euro. Według Centrum Statystycznego średnia płaca godzinowa elektryka wynosiła w 2000 roku 14,10 euro.


Narzuty na płace na cele socjalne w procentach od płacy kształtują się jak poniżej

	Średnio	Pracownicy przemysłowi	Pracownicy biurowi
Płace za okres urlopu i choroby	33 %	39 %	23 %
Opłaty za świadczenia socjalne i emerytalne	34 %	36 %	30 %
Inne	5 %	3 %	7 %
Łącznie	72 %	78 %	60 %

(2002 rok, według Konfederacji Pracodawców i Przemysłu Confederation of Finnish Industry and Employers TT)

Przy uwzględnieniu powyższych narzutów godzina pracy robotnika przemysłowego w Finlandii kosztowała w 2002 roku pracodawcę około 23 euro.

Według danych fińskiego Centrum Statystycznego średnie miesięczne wynagrodzenie w normalnym czasie pracy wyniosło średnio 2 322 euro w czwartym kwartale 2003 roku. Wysokość płacy minimalnej nie jest w Finlandii podawana.

    W Finlandii nie ma obowiązku zawierania umów – kontraktów, ale w interesie obu partnerów jest zawieranie pisemnej umowy – kontraktu. Firmy fińskie na ogół regulują swoje należności w terminie, ale WEH Helsinki miał do czynienia z kilkoma przypadkami niesolidnych partnerów fińskich. Dochodzenie swoich praw bez umowy określającej dokładnie np. warunki dostawy i płatności jest utrudnione. Warunki dostawy są sprawą umowną zależną od obu stron. Przy zawieraniu większych umów zalecany jest kontakt z prawnikiem. Fax + 358 (0)9 624462  Ustawa 228/1929 z 1929 roku z późniejszymi zmianami The Finnish Contracts Act reguluje umowy handlowe. W przypadku, gdy zaistniałego sporu nie uda się rozwiązać drogą polubowną, sprawę można skierować do sądu arbitrażowego pod warunkiem, że w kontrakcie istnieje zapis dotyczący arbitrażu. W skrajnym przypadku należy zaangażować firmę prawniczą lub firmę zajmującą się windykacją należności.

Internetowy system informacji prawnej Finlex znajduje się pod adresem www.finlex.fi. Baza zawiera opisy aktów prawnych oraz ujednolicone teksty ustaw często z przekładami na język angielski

    SOLVIT jest systemem nieformalnego rozwiązywania problemów transgranicznych, na jakie napotykają uczestnicy Rynku Wewnętrznego, a wynikających z nieprawidłowego stosowania prawa wspólnotowego przez organy administracji publicznej w Państwach Członkowskich (jak również w Islandii, Lichtenstein, Norwegii). Jeśli uznasz, że w wyniku niezgodnego z regułami Rynku Wewnętrznego działania administracji jednego z Państw Członkowskich, zanegowano Twoje prawo do osiedlenia się, podjęcia nauki, pracy czy prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium jednego z Państw Unii Europejskiej, skontaktuj się z Centrum Koordynacyjnym

    Firma zagraniczna może otworzyć konto bankowe w Finlandii. Do wniosku należy załączyć następujące uwierzytelnione  dokumenty w języku  fińskim, szwedzkim lub angielskim :

1. wyciąg z rejestru handlowego
2. statut Spółki
3. decyzja zarządu w sprawie otwarcia rachunku bankowego w Finlandii
4. upoważnienie
5. kopia paszportu (strony z danymi osobowymi) osób upoważniających do korzystania z konta bankowego
6. opinia od własnego banku w Polsce Letter of Recommendation

Dane pochodzą z banku Nordea, tel. + 358 (0)9 16544017, fax + 358 (0)9 16544008, e-mail  .  

Termin przedawnienia rachunków wynosi 10 lat. Strona poszkodowana musi wystąpić z roszczeniem przed upływem 10 lat. Kolejny 10-letni termin przedawnienia roszczeń rozpoczyna się od momentu zgłoszenia roszczenia. Po orzeczeniu przez sąd wyroku w sprawie spornej kwota nie zapłacona podlega egzekucji przez komornika

(JAK NP. HANDEL DETALICZNY NA TARGOWISKACH, PCHLICH TARGACH I JARMARKACH)
 
Obywatel Polski może swobodnie prowadzić indywidualną działalność gospodarczą w  Finlandii pod warunkiem, że zarejestruje swoją działalność u odpowiednich władz, tj.

1. na policji (w zależności  od  przewidywanego czasu  pobytu),
2. w Urzędzie Skarbowym
3. w Rejestrze Handlowym (w zależności od miejsca siedziby)

 
1)  POLICJA

1. W przypadku, gdy czas pobytu  w Finlandii przekracza 3 miesiące, przed rozpoczęciem działalności gospodarczej (np. działalność handlowa albo świadczenie usług) polski przedsiębiorca zobowiązany jest do zarejestrowania na  policji miejsca pobytu.  Policja dokonuje wpisu do rejestru cudzoziemców i wydaje zaświadczenie o rejestracji.  Przy rejestracji należy wypełnić odpowiedni kwestionariusz,  okazać paszport lub dowód osobisty,  przedstawić dowód dokonanego w Rejestrze Handlowym wpisu lub inne wiarygodne wyjaśnienie o charakterze działalności. Cudzoziemiec musi również posiadać wystarczające środki utrzymania.

2. W przypadku, gdy przewidywany czas pobytu wynosi mniej niż 3 miesiące, zgłoszenie na policji nie jest wymagane.  Jeżeli pobyt jednak się przedłuży, należy natychmiast się skontaktować z policją w miejscu pobytu w celu rejestracji.
   

2)  URZĄD SKARBOWY

Zagraniczny przedsiębiorca sprzedający  towary bezpośrednio konsumentom fińskim jest zobowiązany do zapłaty podatku VAT i  podlega obowiązkowi zarejestrowania się jako płatnik VAT w Finlandii.  Więcej informacji na temat podatku VAT w Finlandii  na stronach fińskiego Urzędu Podatkowego.  Szczegółowe informacje o rejestracji jako płatnik VAT w broszurze VAT Registration of Foreigners in Finland.
Polski przedsiębiorca mający stałe miejsce prowadzenia działalności w Finlandii podlega obowiązkowi uiszczenia podatku od dochodów w Finlandii. Jako stałe miejsce prowadzenia działalności może być traktowane na przykład stałe miejsce na targowisku.  Umowa zawarta między Rządem  Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Finlandii w sprawie zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i majątku reguluje kwestię podatku dochodowego.
Za opłatą 135 euro (2004) można wystąpić o wstępną decyzję w sprawie zapłaty podatku od dochodów.  W sprawie podatku dochodowego należy skontaktować się z fińskim Urzędem Podatkowym. 

3)  REJESTR HANDLOWY

Polski przedsiębiorca jednoosobowy (sole proprietorship) musi złożyć w Urzędzie Patentów i Rejestracji zgłoszenie przed rozpoczęciem działalności gospodarczej.
Rejestr Handlowy podmiotów gospodarczych prowadzi Urząd Patentów i Rejestracji.

Ustawa o Rejestrze Handlowym z dnia 2.2.1979/129 postanawia m.in., że :

1. Przed rozpoczęciem działalności gospodarczej należy złożyć w Urzędzie Patentów i Rejestracji zgłoszenie zawierające podstawowe dane o podmiocie gospodarczym. Zgłoszenia dokonuje się na formularzu zatwierdzonym przez Urząd Patentów i Rejestracji. Do złożenia zgłoszenia zobowiązane są  następujące podmioty:

1. spółka jawna, spółka komandytowa, spółka akcyjna, konsorcjum towarzystw ubezpieczeniowych, spółdzielnia, bank oszczędnościowy, towarzystwo hipoteczne, towarzystwo ubezpieczeniowe, skomercjalizowana spółka państwowa oraz spółdzielnie mieszkaniowe
1. stowarzyszenia ideowe lub fundacje posiadające stałą siedzibę i zatrudniające co najmniej jednego pracownika
1. osoba fizyczna, która uzyskała zgodę na prowadzenie działalności gospodarczej w branży wymagającej koncesji; osoba posiadająca stałą siedzibę dla prowadzenia działalności gospodarczej oraz zatrudniająca inną, niż małżonek osobę lub potomka w linii zstępnej o ograniczonej zdolności prawnej. Obowiązek zgłoszenia nie dotyczy prowadzących gospodarstwo rolne i zajmujących się rybołówstwem
   

1. wspólnota lub fundacja zagraniczna, która otwiera w Finlandii filię

1. europejska gospodarcza grupa interesów i zarejestrowana gdzie indziej grupa interesów zakładająca filię w Finlandii.

 Obywatel Polski może przebywać na terytorium Finlandii do 3 miesięcy bez jakichkolwiek wiz lub pozwoleń. Jedyny wyjątek dotyczy osób pragnących podjąć pracę w Finlandii - istnieje obowiązek uprzedniego uzyskania zezwolenia na pracę i pobyt, który będzie obowiązywał co najmniej do 30 kwietnia 2006 roku.
Osoby, które pragną przebywać w Finlandii dłużej niż 3 miesiące są zobowiązane do wystąpienia o zgodę na pobyt czasowy (temporary resident permit).  O zezwolenie występuje się na posterunku policji w miejscowości zamierzonego pobytu.  Policja przesyła dokumenty do Urzędu ds. Cudzoziemców, który podejmuje decyzję i wydaje stosowne zezwolenia.
W Finlandii nie ma obowiązku meldunkowego dla cudzoziemców przybywających na pobyt trwający do 3 miesięcy.  Dłuższy pobyt wymaga otrzymania zgody na pobyt czasowy, a po jej otrzymaniu istnieje obowiązek rejestracji zmiany miejsca pobytu, której dokonuje się w biurze meldunkowym w miejscowości nowego pobytu. 
 Na prowadzenie handlu na targowisku wymagane jest pozwolenie na handel.  W celu uzyskania pozwolenia należy skontaktować się z Urzędem Miejskim danej miejscowości albo z organizatorem targów, np. www.markkina.net.